Okuma kılavuzlu bir üretkenliktir. Gerçekten de bir bakıma yazınsal nesnede okuyucunun öznelliğinden başka bir öz yoktur: Raskolnikov'un bekleyişi, ona ödünç verdiğim, kendi bekleyişimdir; okuyucunun bu sabırsızlığı olmasa, ortada cılız imlerden başka bir şey kalmayacaktır. Sorgu yargıcının duyduğu nefret ,benim imler tarafından kışkırtılan, elde edilen nefretimdir ve sorgu yargıcının kendisi bile, Raskolnikov aracılığıyla ona duyduğum nefret olmadan var olmayacaktır. Bu nefrettir ona can veren etidir bu onun.
J PAULE SARTRE
"EDEBİYAT NEDİR? "NİÇİN YAZIYORUZ ÜST BAŞLIK" S 51 52
J PAULE SARTRE
"EDEBİYAT NEDİR? "NİÇİN YAZIYORUZ ÜST BAŞLIK" S 51 52
Sartre'ın bura da vurgulamak istediği okurken, karakterlerin varlığıyla birlikte,benim varlığımdır;okurken benimle onların varlığının örtüşmesidir.Kaldı ki Raskolnikov la özdeşleşmiş olanSartre onun aracılığıyla da sorgu yargıcından nefret edebilmiştir.Bura da asıl nokta yani "suç ve ceza" romanın da yargıç ve Raskolnikov arasında ki ikilemi oynayan "dostoyevski"nin bir tarafta suç diğer tarafta ceza özetle,olayın eti de kemiği de Dostoyevskidir... m ş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder